Węglowodany w pokarmie dla psów.

Węglowodany w pokarmie dla psów.

Regularnie spotykamy się z negatywną oceną węglowodanów pochodzenia roślinnego, znajdujących się w pokarmie dla psów (przede wszystkim pszenica i kukurydza). Czy teorie te, zawarte w negatywnych raportach, są poprawne, czy też zaczęto w nie wierzyć ponieważ są często powtarzane? A może jest to wyłącznie sprawa marketingu i reklamy, mająca na celu świadome wywieranie negatywnego wpływu na czytelników?

Pierwotna dieta.

Pożywienie przodków naszych czworonogów, wilków, było bardzo zróżnicowana. Dieta ta zawierała na przykład zwierzęta roślinożerne, małe gryzonie, padlinę, wydaliny (odchody pasących się na stepach zwierząt np. koni). Tak wiec, w rzeczywistości, wszystkie substancje spożywcze pochodzące od zwierząt roślinożernych oraz zwierząt odżywiających się nasionami. Nasiona te pochodziły od wszelkiego rodzaju roślin trawiastych. Ogólna nazwa nasion pochodzących od traw to ziarno. (https://en.wikipedia.org/wiki/Grain).

Ogólnie wiadomo, że wilki zaraz po zabiciu dużego, roślinożernego zwierzęcia, zjadały pełną zawartość jego żołądka, włącznie ze wstępnie/ na pól strawionymi roślinami i nasionami. Gdy wilki zdołały schwytać mysz lub leminga, gryzonie zostały pożerane w całości, włącznie z zawartością żołądka.

Sprowadza się to do faktu, że część diety składała/ składa się z węglowodanów (na pól strawione rośliny lub nasiona). Węglowodany, takie jak proteiny i tłuszcze, są niezbędne w diecie wilków, a wiec także w diecie naszych psów.

Farm-Food - Ancient-Pharaoh-and-his-Canis-Lupus-Familiaris-Dog-hunting-together.pngPonieważ przodkowie naszych psów, coraz częściej poszukiwali pokarmu w pobliżu osiedli ludzkich (miejsc pobytu nomadów i łowców) w ten sposób, powoli, przystosowali swoją dietę do spożywania większej zawartości skrobi, a mniejszej ilości mięsa. Najnowsze badania genetyczne wykazały, że istotne różnice pomiędzy wilkiem a psem, występują właśnie w zakresie trawienia skrobi.

Opis wyżej wymienionych badań genetycznych, został zamieszczony w czasopiśmie ‚Nature’ z dnia 23 stycznia 2013 pod tytułem: w wolnym tłumaczeniu ‘Genetyczny zapis procesu udomowienia psa wykazuje na adaptacjem diety bogatej w skrobie. The genomic signature of dog domestication reveals adaptation to a starch-rich diet”.

(Ability to digest human foods important in domestication of dogs)

W trakcie trwania procesu udomowienia psa, system trawienny przodków psa, dostosowywał się powoli do przetwarzania skrobi. Zwierzęta te, podobnie jak ludzie, musiały często zadowolić się chlebem i kaszą. Ziarno i nasiona były łatwe do przechowywania. Tak wiec, duża cześć diety pierwszych psów domowych zawierała węglowodany, pochodzące z nasion i ziarna.

Węglowodany zostają przekształcone w glukozę, co jest niezbędne dla funkcjonowania organizmu psa.

Dla suk, będących w ciąży oraz karmiących, dieta zawierająca pewną ilość węglowodanów jest bardzo istotna. Przy niskiej zawartości węglowodanów w diecie ciężarnej suki, szansa na przeżycie przedwcześnie urodzonych szczeniąt, jest niska.

Z powyższego wynika, że już od dawna nasiona (ziarno), jest częścią diety wilków, a tym bardziej, diety przodków naszych psów.

Dlaczego wiec, niektórzy ludzie są tak negatywnie nastawieni do pokarmu dla psa, zawierającego ziarno ?

Kilkakrotnie wymieniliśmy pojęcie “wstępnie/ na pól strawionych roślin i nasion”. Jeśli skrobia zawarta w nasionach (w ziarnie), nie jest wstępnie strawiona (w dostatecznym stopniu), węglowodany (ze względu na niewielką długość jelita psa) nie są wystarczająco strawione w jelicie cienkim, przez co, przedostają się jako produkt surowy (jako skrobia) do jelita grubego. Tutaj następuje fermentacja, w wyniku której tworzy się gaz oraz która powoduje biegunkę. W środowisku naturalnym nasiona są wstępnie trawione przez enzymy oraz bakterie układu pokarmowego (żołądek oraz jelita) zdobytego, roślinożernego, łupu.

Surowe ziarna (oraz inne produkty zawierające skrobie takie jak bulwy i rośliny korzeniowe), użyte do stosowania w pokarmie dla psów, muszą zostać poddane “wstępnemu trawieniu”, innymi słowy: skrobia musi zostać “wyłamana/ uwolniona”, tak aby węglowodany mogły zostać udostępnione dalszej fermentacji w jelitach psa. Nawet dla ludzi, o jelitach siedmiokrotnie dłuższych od jelit psa, przyswojenie i trawienie roślin korzeniowych, surowego ziarna i bulw (na przykład ziemniaków), jest niezmiernie skomplikowane i prowadzi do powstawania gazów, skurczów jelit oraz do występowania biegunki.

To “wyłamanie” czy “uwolnienie” skrobi, występuje podczas podgrzewania (gotowania) produktu przez określony okres czasu.

Ponieważ uwalnianie skrobi, zwłaszcza podczas ekstruzji (chrupiący granulat unosi się na wodzie), jest mało efektywne ze względu na zbyt krótki okres jej trwania, następstwem i konsekwencjami są problemy związane z zaburzeniem trawienia, występujące w jelitach.

Ze względu na wyżej wymienione problemy, istnieje przekonanie, według którego pokarm zawierający ziarna, uważany jest za szkodliwy. Niemniej jednak, gdy ziarna (ryż, kukurydza, pszenica oraz sorgo) zostają przetwarzane w prawidłowy sposób, są one niezastąpionym źródłem niezbędnych składników odżywczych.

Z powodu częstego występowania alergii glutenowej ludzie negatywnie wyrażają się na temat ziarna. Alergia glutenowa (Celiakia) może być spowodowana jedynie przez ziarna zawierające gliadynę, substancję zawartą np. w pszenicy, występuje u psów rzadziej niż się powszechnie uważa. Problemy z pracą jelit, są następstwem niecałkowitego rozkładu ziarna, lecz bywaja interpretowane jako “alergia glutenowa”. Kukurydza, ryż, oraz sorgo nie zawierają gliadyny.

w skrócie:

  1. Ziarna (nasiona) są częścią pożywienia wilków żyjących na wolności, przodków udomowionych czworonogów.
  2. Badania (koniec 2012, początek 2013) wykazały, że system trawienny przodków psów został, w trakcie procesu udomawiania psów, dostosowany de sposobu odżywiania zawierającego mniej mięsa a więcej skrobi.
  3. Psy potrzebują węglowodanów.
  4. Ziarna (wszelkiego rodzaju) są doskonałym źródłem węglowodanów.
  5. Ziarno musi zostać całkowicie ‘uwolnione’, w innym przypadku powoduje to powstawania problemów.
  6. Farm Food używa wyłącznie ziarna będącego uprzednio poprawnie uwolnionego (kukurydza, pszenica, ryż oraz sorgo).
  7. Kukurydza, pszenica, ryż oraz sorgo nie zawierają gliadyny, wiec nie mogą powodować “alergii glutenowej”.
  8. Pogłoski i opowieści o tym, że ziarno w diecie jest szkodliwe, nie są oparte na faktach, a wręcz przeciwnie!

Marzec 2013

Lic. Gerrit de Weerd.

Print Friendly, PDF & Email